varlığına sığınıyorum

ben 2 sene evvel bu günlerde hiç uyumuyordum.bir adam 2 saatlik uykumun rüyalarına giriyordu.aklımdan çıkmıyordu gözlerimi kapatıp bütün güzel yüzlerini geçiriyordum aklımdan, gülümsüyordum eblekçe yolda okula giderken, okulda ders dinlerken, öğle arasında yemek yerken, ona bana sıkılınca mesaj at olmaz mı dedikten sonra onun beni sıkılmadan araması sırasında..o adam hep beni gülümsetti..
beni ilk gördüğü an sımsıkı sardı o andan beri hiç bırakmadı, bikez bile.
ben hep onu düşündüm, galiba o da beni.
biz hiç ayrılmadık ki.
o adam ben ondan milyon kilometre uzakta başka bi kıtadayken bile beni bi saniye yalnız bırakmadı.
çok sevdim gözlerinin yanındaki çizgilrini bana en iyi arkadaşım hatta sanırım herşeyim sensin demesini.
tek istediğim sensin derdi hep dedi.
odanın ortasında sarı ışık altında..
ben onun hoparlörünü kırardım o benim ellerimi öperdi.
ben hayata sinirlenirdim o hayatı döverdi.
baharı çok sevdik, göl kenarlarında içtik, söyleştik, serin çimlerin üstünde yalın ayak yürüdük elele..
gecelerce özledim, özlemekten somut acılar çektim, ağladım, canım gerçekten acıdı. benim üzerimden motor geçti gözümden damla yaş düşmedi, beni bitek o acıttı, çünkü elleri benden uzak kaldı.
galatasaray lisesinde biz..
ve evet biz herşeyi beraber hisseder olduk.
sahibi değiliz birbirimizin demedik ki hiç
doya doya ait olmak istedim ona.o da bana.
seninim derken hiç düşünmedim özgürlüğümü.
çiçek çocuğu değiliz ki biz.
aşk var sevmek var yolun sonunda huzurla ölmek var.
onla yaşamak, evet en büyük hayalim bu.hayal gücüm bunla sınırlı.
aslında sınırsız.

teşekkürler.
beni büyüttüğün ellerimi ısıttığın ve ufkumu dere tepe genişletip hayallerle yaşamayı öğrettiğin için.evet doya doya aşığım sana.