var mısın yok musun

telefonunun sağ alt köşesindeki tuşa basılı tutup, onu ses yapıp kendisini rahatsız etmemesi için susturdu, bir kenara fırlattı sonra.mutfağa doğru yürümeye başladığında aklını toplamakta çok güçlük çekiyordu, henüz mutfağa varmamıştı ki geri döndü aklına bişey gelmişti. zamandan kazanmak istiyordu bilgisayarın açma düğmesine basıp tekrar mutfağa yollandı.aklı bu kez buzdolabında 2 aydır içilmeyi bekleyen kırmızı şaraptaydı, normalde ılık severdi kırmızıyı ama aldırmadı.alalade bir su bardağını silme doldurdu onla.tezgaha dökülen kısmını temizlenmiş olup olmamasını çok da önemsemeden sildi.gözenekleri şarap dolmuş kağıdı olduğu yerde bıraktı.odasına döndüğünde masa üstündeki kızla gözgöze geldi, mutlu görünen aksiyle.bir anlık duraksamadan sonra google ın arama sayfasını açtı ve şu sözcükleri yazdı 'insan'.

karşısına çıkan tüm tanımları, açıklamaları, cümleleri, sözcükleri, harfleri, noktaları, yüzleri, herşeyi kaydetti.bu arada şarabı kıvamını almıştı, koca bir yudum daha çekti.kaydettiği tüm şeyleri defalarca okudu, bir süre sora sözcükler cümleleri, parçalar resimleri tamamlayamaz oldu.yeni bir sayfa açtı, koca bir yudum daha şarap çekti içine ve yazdı 'var.'

çıkan tüm kelimelerde insanın varlığını aradı eşleşen tek bir kelime bile bulamadı.depremler vardı, yoksulluklar vardı, skolyozlu insanlar vardı, sevgililer sevmeyenler ölenler vardı, ama insanla eşleşen hiçbir sonuç yoktu.

bardağın dibinde 2 parmak şarap kalmıştı, tek nefeste içti.arama butonuna tekrar tıkladığında aradığı sözcük 'yok'tu.

evet gerçekten yoktu. yok olduğu için de varlığını bilemediği biçok şeyin aslında hiç farkında değildi.kimse farkında değildi ki.yok kelimesinin karşılığında hep yoksunluklar vardı yani daha önce varolduğu muhtemel şeylerin eksikliğine insanların taktığı isim.

'insan'oğlu 'var'olduğu sürece 'yok'sunluk onların en derin yarası olacaktı.