tabaka tabaka dökülüyorum odana
ölmüş derilerimi seriyorum döşemene
sen yoktun ya gizli işaretler bıraktım evinde her yana..
dün gece sen uyurken;
biraz ağladım, hıçkırıklı evreyi atlayıp
sana sarıldım.
hem neden kaçıracaktım ki sana sığınma fırsatını
böyle sevmişken böyle delinmişken hafızam.
anlamaktan çok unutmaya yakınken,
neden zafiriye gömülecektim
sarıldım sana.
nefesin kokuyordu hava,
neden huzuru düşünüp huzursuzluğu çağıracaktım ki
sen vardın ya yeterdi odadaki tüm senler bana..