seni tanımayan yok bu şehirde
ezberliyoruz hergün eğri ağızlarımızla özlü sözlerini
yalanlarına gülüyor,
hikayelerinle mest ediyoruz gönüllerimizi.
ellerinin üstündeki damarlarının nasıl erkekçe kabardığından,
soluklarını nasıl sert aldığından, göğsünün nasıl gerildiğinden
bahsediyor, her köşe başında en az iki sümbül genç kız.
seni tanımayan yok bu şehirde
yalanlarının bizi nasıl tiksindirdiğinden
hatta hikayelerinin hepsinin 'gerçekten' hikaye olduğundan.
nefret ediyoruz vücudundan, her kıvrımından..
midemizi bulandırıyor damarlarında akan,
muhtemelen kalpsizlikten temiz ile ayrışamamış kirli kan.
yeter.
çek git güneşimizden
ya da bizi bize bırak
hiç birşey beklemiyoruz senden
yeter ki çek git ve güneşimizi bize bırak.